One of my attributes

Siguro takot lang talaga ko sa rejection kaya ganito nanaman ang takbo ng metro ko.

Kelan lang, power na power ako , ngayon heto ulit.. Daig ko pa naubusan ng gasolina.

Olrayt. Hindi naman sa sumusuko na ako, kailangan ko lang tanggapin sa sarili ko na hindi pa 'ko handa, sa usaping pang- pinansyal. Ika nga nila, manipis pa ang bulsa para pumasok sa mga ganyan, Ipon muna bago yan.

Ngayon, wala na akong pakialam kung anong magiging tingin sa akin ng mga tao, kung pagtawanan ako ng mga kumpanyang inalisan ko sa kadahilanang : "I want to look for a greener pasture."

Wala na din akong pakialam kung anong sasabihin ng mga kaklase kong minsang naging proud sa akin dahil isa 'ko sa mga naunang umangat, (o baka naman wishful thinking ko lamang iyon?). Kung sa bagay, nagre-resurface lang naman siguro yung Law of Gravity sa akin. Anumang tumaas, paniguradong bababa.

Ang nasa isip ko na lang ngayon e bayaran lahat ng utang na ginawa ko nung nag astang prinsesa ako sa loob ng isang buwan, mag ipon para sa pangarap kong negosyo at MAGSIMULANG MULI. Square one ulit. Ayos lang, inalat talaga ko dun sa nakaraan e.

Dami ko pang kimi sa katawan, dito rin naman pala ang hantungan ko. Ang magising, sa nagmumurang KATOTOHANAN.

Bakit nga ba?

Bakit nga ba kumuluntoy ang noon na'y sumisibol kong damdamin para sa'yo?


Sino bang humatak sa akin palayo? Sino yung nagtulak sa akin para bitawan ka?


Salamat at hinintay mo kong minsan pa'y muli kang diligan nang aking atensyon, paniniwala, at respeto. Hindi sapat ang talang ito para patunayan sa lahat na ako'y naghahangad muling umusbong, ngunit sa iyo, nauunawaan kong isang salita lamang o daing, agad ako'y sasaklolohan at sasagipin sa aking kinasadlakan. 


Ikaw lang talaga ang aking sandigan, ang pinakamalakas at pinakamatigas!


kapit sa matigas!

Maligayang past-ko

Bakit napili ng mga nakatatandang gawing Disyembre ang pasko? Malapit sa pagpapalit ng taon ng ating kalendaryo? Minsan tuloy, napagiisa ko na lang un nararamdaman kong lungkot..


"It's the best time to look back, well, maybe not the best, but there's a tendency for us to feel nostalgic when a year's about to end." 


(wala naman talaga akong kakampi pagdating doon) 
12.25.2010 21:47


Ang nakalipas na mga buwan ay punong puno ng pagsubok. Palagay ko nga, ang taong 2010 ang siyang humubog ng husto sa'kin, sa amin. May mga bagay na masaya, may malungkot at mayroon din namang dapat na lang itago at ibaon sa limot.


Kung tatanungin ako kung handa ako? Sa mga buwelta sa'kin ng mga desisyon ko sa taong ito?


Hmmpphhh...


Hindi sa iba, at oo sa nakararami... Mas matibay na ko ngayon, sana kayo rin. 

Sa mga nagpapakadakilang manggagawa..

Some food for the soul

It’s not the intellect that makes people successful, it’s the common sense. You need to think like the streets mark. You need to be wise.

There’s no such thing as perfect job, there’s no such thing as perfect boss, there’s no such thing as perfect company, but there is what we call HARDWORK. All you need is a strong back and a sound mind.

Wala talagang perpektong tao

Kahit ang pinakamamahal mo, ang inaakala  mong pinakamagaling at tinitingala mo. At kapag dumating na nga yung panahon na mayroon siyang gagawin na hindi kanais nais, hindi mo naman magawang magalit. A part of you is hurting but another part is trying to understand why. In the end, it will be you against your values.

Dagdagan ko na lang next time.

A Jester’s Emotional Sagacity

by Jeffrey Deyto  Friday, March 02, 2007

( http://www.authorsden.com/visit/viewPoetry.asp?AuthorID=52392 ) White as a cloud Never imagined the light I have found I never knew it just when I turned around I saw a face that plays a beautiful sound In a world so cold You stood before me and reached my hand to hold Time had passed me by but I don’t mind As long as you are with me and say you’ll be mine You’ll never realize the joy you bring to me You wake me up from my fantasy You are my only reality You’ll never knew how much you mean to me Joyful voices that I never hear Are singing with me every time you are near A melancholy of the things I have done You sing a rhapsody that I’ve never sung For I’m just a clown But you don’t let me down You raised me up and said, “at least I have tried” In every time I fall when I try to fly I wish that you would feel the same I wish that I could win this game I’m ready to wait for sometime or even a lifetime And I’ll be grateful to die if love is a crime

Moonbeam

by Jeffrey Deyto Friday, March 02, 2007 ( http://66.220.11.194/visit/viewpoetry.asp?AuthorID=52392&id=183704 )

Moonbeam bursts into the twilight Our day have passed and here comes the night I love it when my shadow comes alive Darkness of my thoughts where my consciousness dives Under the moonbeam sky, where my home lies Are my dreams and promises, and so my lies Alone I cry and people did not take a damn The one who understands truly is the MAN Sometimes, I’ve said unto thee That my shadow could be the real me ‘Cause he used to sit beside me and dream, Under the moonbeam sky where we won’t scream